"Ik kan niet kiezen..."

“Ik kan gewoon niet kiezen....”, hoor ik vaak cliënten zeggen. “En als ik iets gekozen heb, dan ga ik weer twijfelen of het wel het goede is....”.

Het resultaat is dan dat op de lange termijn iemand minder en minder keuzes gaat maken en gaat uitstellen, wat een verlammend effect heeft, of dat iemand steeds minder verantwoordelijkheid neemt voor de dingen en een steeds passiever en van zichzelf vervreemdend leven gaat leiden.

Het probleem met ‘kiezen’ is dat we bewust alles op een rijtje kunnen zetten. We kunnen van alle opties de voor- en nadelen benoemen... we kunnen ook voelen waar onze voorkeur naar uitgaat... maar veel mensen kunnen dit slechts oppervlakkig, waardoor ze aan de ene kant dit voelen en aan de andere kant weer dat. Ze komen er niet uit.

Soms hebben mensen ook te veel verstorende oude ballast bij zich waardoor als het ware 'het kompas', je innerlijke weten en voelen, verstoord wordt.

De essentie is dat we een èchte keuze diep van binnen maken, onbewust. Hoe meer je onbewuste ballast hebt opgeruimd en hoe meer je voelt wie je bent, hoe gemakkelijker het wordt om je te laten leiden door die innerlijke keuze. 

In theorie heb je dan wellicht tien mogelijkheden, maar je voelt - van binnenuit gedreven - dat je juist die ene optie moet hebben. Die keuze leidt dan ook niet tot twijfel, maar tot zekerheid. Die keuze leidt tot het innerlijk mobiliseren van al je mogelijkheden om dat voor elkaar te krijgen.

Kortom: leer om bij het maken van keuzes je bewuste en onbewuste te laten samenwerken. Het maken van goede keuzes is essentieel voor je ontwikkeling en voor de opbouw van je leven.

Zoek hulp als je dat niet lukt, want voor je het weet, ben je jaren verder en spreidt het verlammende effect van ‘niet kiezen’ zich uit over tal van aspecten van je leven.

Jouw eigen weg vinden...

Vaak krijg ik cliënten in therapie die mij vertellen zichzelf wat kwijt te zijn geraakt. Werk, privé, sociale contacten, relatie, familie... stellen allemaal eisen en gaandeweg gaan mensen soms meer en meer rollen spelen om aan al die eisen en wensen te voldoen. Maar wie ben ík nou?  Wat wil ík nou echt? 

Een gevoel van leegheid en uitgeblust zijn, ligt daarmee op de wat langere termijn op de loer. Want als je minder contact maakt met jezelf, met wat je diep van binnen voelt, vindt en wilt, waar je behoefte aan hebt... dan verlies je contact met datgene wat je echt energie geeft, van binnenuit.

Onzekerheid en twijfel liggen dan op de loer. Je kunt wel van alles bedenken, maar alles heeft voor- en nadelen. En ook als je dan voelt... voel je aan de ene kant dit, en aan de andere kant ook dat. 

Als je contact met je diepere zelf verliest, weet je niet meer wat te kiezen. Het is of je je innerlijke kompas kwijt bent. Dan verlies je als het ware de grond onder je voeten. Je bent je houvast en stabiliteit kwijt.

Daarom is een van de eerste stappen in therapie vaak weer te voelen wie jíj bent... wat jíj wilt... waar je sterke kanten liggen en je behoeften. Daardoor kun je ook weer ècht gaan worden, in het sociale contact, in plaats van wenselijke rollen te spelen.

Het contact maken met je ‘Ik’, je ‘eigenheid’ terugvinden is een belangrijke stap in het weer grip krijgen op je leven en het meer gebruiken van de mogelijkheden die je in je hebt om te genieten van alle dingen. 

Dat contact maken met je ‘ik’ is geen bewust proces. Dat doe je niet met je denken, niet door eindeloos te ‘praten over’ of te ‘analyseren’ maar vanuit je onbewuste. In hypnotherapie leer je om van binnenuit je eigenheid, kracht en talenten te activeren.

Na afloop van de therapie, soms jaren laten, als ik mensen bijvoorbeeld een keer tegenkom in de stad, dan hoor ik vaak terug hoe goed het was dat ze in die periode zichzelf weer op de rails hebben gezet. Hun eigen weg, met eigen doelen, met eigen energie en bevrediging.

Focus op wat je wilt...

Het lijkt heel simpel, maar het is voor veel mensen erg moeilijk om hun focus te richten op wat ze willen bereiken.

Soms zijn mensen een leven lang getraind om te kijken naar ‘wat er mis kan gaan’ of naar ‘wat ze niet willen’, of ‘wat niet goed gaat’, of ‘wat anderen beter kunnen’ etcetera.

Bij ieder nieuw idee, bij iedere mogelijk interessante kans komt dan direct dat automatisme opzetten en dat blokkeert iedere creativiteit, iedere durf, iedere kans om iets nieuws op te bouwen.

Het gevolg is dat mensen vaak krampachtig vasthouden aan wat ze hebben. Ze steken alle energie in ‘het niet verliezen’, maar laten hun mogelijkheden daarmee ongebruikt. Ze durven niet los te laten om daarna de kracht te ervaren van de ruimte om iets nieuws te laten ontstaan. Josh Groban zingt zoals Josh Groban alleen kan zingen:

Let me fall

Let me climb

There’s a moment when fear

and dreams must collide

In therapie en coaching leren mensen hun onbewuste mogelijkheden en sluimerend potentieel te benutten. Daarom is therapie waarin je aan deze zaken werkt, wellicht de beste investering in jezelf die je kunt doen. Je leert mogelijkheden te ontwikkelen om te sturen en iets te bereiken.

Ik vergelijk het vaak met het rijden over een weg door de bergen. Als je als chauffeur voortdurend in het ravijn gaat kijken en gaat bedenken hoe diep het wel niet is als je daarin rijdt... dan gaat mis. Of je verlamt van angst of je stuurt onbewust die richting op. 

In therapie leer je een ‘goed chauffeur’ te worden. Vertrouwend en gebruikmakend van je eigen mogelijkheden en rustig sturend - soms over een kronkelend pad, soms als rijdend door de mist - stap voor stap naar je doel.