Josh Groban in Amsterdam

Het is een weekje vol muziek en als klap op de vuurpijl ga ik zondag (natuurlijk) naar het concert van Josh Groban, eveneens in de Ziggo Dome in Amsterdam. Er staat al heel veel muziek van Josh op mijn blog, maar voor wie, net als ik, Josh weet te waarderen, hier een leuk stukje van Josh bij Oprah:

Vorige week kwam het nieuwe album van Josh Groban uit.

Vandaag zomaar een song van dit album.

You will find the warmth when you surrender

Smile into the fear and let it play

When you stand up and hold out your hand

In the face of what I don't understand

My reason to be brave

Focus op wat je wilt...

Het lijkt heel simpel, maar het is voor veel mensen erg moeilijk om hun focus te richten op wat ze willen bereiken.

Soms zijn mensen een leven lang getraind om te kijken naar ‘wat er mis kan gaan’ of naar ‘wat ze niet willen’, of ‘wat niet goed gaat’, of ‘wat anderen beter kunnen’ etcetera.

Bij ieder nieuw idee, bij iedere mogelijk interessante kans komt dan direct dat automatisme opzetten en dat blokkeert iedere creativiteit, iedere durf, iedere kans om iets nieuws op te bouwen.

Het gevolg is dat mensen vaak krampachtig vasthouden aan wat ze hebben. Ze steken alle energie in ‘het niet verliezen’, maar laten hun mogelijkheden daarmee ongebruikt. Ze durven niet los te laten om daarna de kracht te ervaren van de ruimte om iets nieuws te laten ontstaan. Josh Groban zingt zoals Josh Groban alleen kan zingen:

Let me fall

Let me climb

There’s a moment when fear

and dreams must collide

In therapie en coaching leren mensen hun onbewuste mogelijkheden en sluimerend potentieel te benutten. Daarom is therapie waarin je aan deze zaken werkt, wellicht de beste investering in jezelf die je kunt doen. Je leert mogelijkheden te ontwikkelen om te sturen en iets te bereiken.

Ik vergelijk het vaak met het rijden over een weg door de bergen. Als je als chauffeur voortdurend in het ravijn gaat kijken en gaat bedenken hoe diep het wel niet is als je daarin rijdt... dan gaat mis. Of je verlamt van angst of je stuurt onbewust die richting op. 

In therapie leer je een ‘goed chauffeur’ te worden. Vertrouwend en gebruikmakend van je eigen mogelijkheden en rustig sturend - soms over een kronkelend pad, soms als rijdend door de mist - stap voor stap naar je doel.

Wildest dreams come true...

Vandaag zomaar een leuk stukje televisie van Oprah. Wellicht extra leuk als je Josh Groban fan bent... Maar waarom zou je eigenlijk geen Josh fan zijn ;-)