De effecten van schreeuwen tegen je kinderen

Nieuw wetenschappelijk onderzoek toont aan dat schreeuwen tegen een tiener net zo slecht en schadelijk is als fysiek geweld.

Dit is de eerste keer dat er grondig onderzoek is gedaan naar dit onderwerp en de uitkomsten zijn verrassend. 

Het blijkt dat er sprake is van een zeer negatief effect als gevolg van het schreeuwen van ouders. Zo blijkt dat deze kinderen opvallend vaker depressieve klachten en gedragsproblemen ontwikkelen.

Het effect van schreeuwen tegen een tiener is vergelijkbaar met het effect van fysiek geweld.

Opmerkelijk was ook dat het schreeuwen tegen een tiener ook een zelfde negatief effect had ondanks een goede band met de ouders. “Zelfs als je je kind altijd steunt en slechts één keer de controle verliest, is dat slecht”, aldus onderzoeker Ming-Te Wang.

Het onderzoek toont ook aan dat probleemgedrag door harde woorden aanzienlijk wordt versterkt en hoe er daardoor een vicieuze cirkel ontstaat.

Uitleggen, op een gelijkwaardige manier, bijvoorbeeld waarom ouders zich zorgen maken werkt bij tieners het beste.

Jongeren hebben exacte informatie nodig

Tieners nemen aanzienlijk meer risico’s dan volwassen, met alle gevolgen van dien. Zo hebben adolescenten 200 procent meer kans om gewond te raken of te sterven dan jongere kinderen.

Nieuw onderzoek van de universiteit van Yale nam een bestaande theorie onder de loep. Men beweert namelijk vaak dat jongeren zich aangetrokken voelen door gevaar en daardoor bereid zijn veel risico te lopen.

De experimenten van het onderzoek leverden echter heel andere resultaten op dan op basis van deze theorie zou worden verwacht. Uit het onderzoek kwam namelijk naar voren dat adolescenten in een zelfde mate een risico namen als mensen in een andere leeftijdsklasse áls ze maar voldoende informatie kregen over de exacte risico’s. 

Als de adolescenten onvoldoende informatie hadden over de risico’s dan waren ze bereid een groter risico te nemen.

Dat betekent dat adolescenten zich niet aangetrokken voelen tot gevaar, maar dat ze eerder geneigd zijn risico’s te nemen als deze onduidelijk zijn. 

Goede informatie met het accent op de exacte mogelijke gevolgen van hun daden kan pubers en jongvolwassenen helpen.